Վերջերս հաճախ եմ կարդում ազգային — քրիստոնեական քաղաքական մշակույթ ձևավորելու վերաբերյալ Խաչիկ Ասրյանի թեզերը: Կարդում եմ և ցավով մտածում, թե առաջին քրիստոնյա ազգը որքան է հեռացել իր պատմական ու մշակութաբանական արժեքներից, որ քաղաքական համակարգի հիմքում պիղծ ու շեղված արժեքներն են, իսկ իրական արժեքները հետին պլան են մղված:
Մի պահ պատկերացրեք՝ ԼԳՏԲ-ների, պղծության, անառակության, եվրոպական արժեքներ կոչվող թյուրիմացության, հակաընտանեկան կեղծ արժեքների քարոզի փոխարեն պետության կենսագործունեության հիմքում դրված լինեին ազգային — քրիստոնեական արժեքները, որքան առաջընթաց մենք կունենայինք, որքան այլ կլիներ մեր սերնդի որակը, և որքան շիտակ կլիներ միջհանրային հարաբերությունները:
Աjսօր, փառք Աստծո, Խաչիկ Ասրյանը իր Հայոց Արծիվներով այն արժեքային կղզյակն է, որը հետևողականորեն փորձում է քաղաքական դաշտից դուրս նետել փարիսեցիությունն ու պղծությունը, կեղծիքն ու հակաընտանեկան քարոզը: Եվ դրա համար մեր բոլորիս աջակցությունն ու անվերապահ նվիրումն է պետք…
Հարգանքներս, Խաչիկ Մայիսի…
Արտակ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
մշակութաբան
